Ramble on

Led Zeppelin'den alıntılar yapmak isterdim ben de, ama gereksiz ve yersiz olacağından korkuyorum.
Belki de her şeyden bu denli korkmam asıl sorundur, onu bile düşünemiyorum.
Descartes düşünüyorum öyleyse varım, mı demişti? Bunu kasdettiğini hiç sanmıyorum. Belki de biraz daha şüpheci bakması gerekenler bizizdir, neden olmasın?
Tanrı'nın ışığı altında kendini kaybet yeter.
belki gökyüzü bir an olsun eflatun'a döner.
oysa güller kırmızıdır menekşeler mor
hangi noktadan sonra sevgi ve hüzün'den ümitsizliğe kayıyor biliyor muyuz?
Belki de her şey benim hayal gücümden ortaya çıkıyor. Fakat sorun bu değil. Hayır, sorun bunların hiçbiri değil.

Sorunu belki de ben hiç çözemedim. Belki değil ki... Biliyorum tabi, bilmez miyim... Hani bu küçücük beynimle her şeyi bilirim ya ben...

Sorun, her ne kadar masal ya da roman olsa bile, döne döne aynı cümleleri okumaktan kendimi alıkoyamadığım bu ben'in beni her geçen gün daha da çok kırıyor olması.
Sorun, sebepler yalandan olsa bile hissettirdiği acının gitmiyor olması.

Sorun, belki de sorunun hiç olmaması, ve sorunun hiç olmadığını kabullendiğimiz noktada kaybedecek hiçbir şeyimizin de olmayacak olması...

Sorun, merve'nin ta kendisi.

Sorun, karanlık. Sorun, akşam üstleri. Sorun, gündüzleri ve geceleri. Sorun, O'nu hatırlatacak ve hatırlatmayacak her şey.

Sorun, Led Zeppelin. Sorun, korkularım, Descartes ve Tanrı'nın ışığı altında kaybolamayışımız.